Linde

Anno 2025

Linde kijkt Clarisse verbaasd aan.
Ze weet niet zo gauw hoe ze reageren moet.
In zo’n geval zou haar vader hebben gezegd: “Tel tot tien en zeg dat je erover zult nadenken…”

Wat is er gebeurd?
Zojuist liet Clarisse, een kennisje uit de buurt, een bom afgaan.
Gedecideerd dropte ze de mededeling dat Lindes man, “Ja Linde, jouw Koos”, een affaire zou hebben met Carla, zijn schoonzuster.
“Ik vertel het je, omdat ik het beste met je voorheb; ik kan het niet aanzien dat ze samen lekker op stap gaan en zitten te eten in een leuk restaurantje, terwijl jij hier in je eentje thuis zit met Jade.”  

Voor de komst van Clarisse was Linde helemaal gelukkig.
Samen met haar dochtertje Jade was ze naar de kwekerij in Drempt geweest, waar ze bloeiende plantjes hadden uitgezocht.
In de schuur hadden ze verschillende mandjes en potten en zelfs een houten kistje gevonden en samen naar buiten gesjouwd waarmee ze aan de slag gingen.
Het was zo leuk!
Jade vond het heerlijk om in de aarde te wroeten.
Het duurde niet lang of ze zat onder de vegen.
Linde moest lachen en zei: “Weet je wat? Mama maakt een foto van jou -dat je zo goed kunt werken- en die sturen we naar papa!”
Linde houdt zielsveel van haar man Koos en haar dochter Jade, en ze is dol op Woef, hun rommelige bruine teckel.

Nu zit ze tegenover Clarisse die haar aankijkt met een mengsel van nieuwsgierigheid, jaloezie en ietsje leedvermaak.
“Ik zei nog tegen Karel: Zoiets kun je niet voor je houden. We moeten Linde waarschuwen.”
“Dat heb je nu gedaan, Clarisse, dank je wel.” zegt Linde bedaard.
“Ik zal erover nadenken en dan laat ik je nu uit.
Deze dag is, zoals de bedoeling was, verder voor Jade.”
“Je kunt nu beter niet alleen zijn,” probeert Clarisse nog, maar zonder succes. Linde wandelt mee naar de poort en draait hem achter Clarisse op slot.

Als alle plantjes gepoot zijn en de manden en potten een mooi plekje hebben gekregen, vindt Linde dat ze een beloning hebben verdiend.
Nadat ze zich toonbaar hebben gemaakt rijden ze met de auto naar de stad om een ijsje te eten.
Dan komt Woef aan de beurt. Ze halen hem op en maken een wandeling door het bos. Jade wil ook graag de riem vasthouden, maar het hondje trekt haar omver. Linde vertelt haar dat ze gauw genoeg groot en sterk zal zijn en dan kan Woef haar niet meer omvertrekken.

Ze komen tegelijk thuis met Koos.
Jade vliegt in zijn armen en babbelt aan een stuk door over de fijne dag met mama, terwijl Woef ook zijn deel van de aandacht probeert binnen te halen.
Koos zet Jade neer, maakt met zijn grote handen de hond blij en vertelt hem dat-tie braaf is.
Dan wendt hij zich tot zijn vrouw: “Je raadt nooit van wie je de groeten krijgt!”
Met drie stappen is hij bij Linde en trekt haar in zijn armen.
Lachend kijkt hij in haar ogen en opeens wordt zijn blik onderzoekend…
“Wat is er Linde? Waarom kijk je zo naar me?”
Linde moet een beetje lachen, maar het gaat niet van harte.
“Kom op Lin, gooi het er maar uit!”
Nu Linde door haar lieve spontane man wordt vastgehouden, weet ze dat ze nooit, zelfs geen seconde aan hem had mogen twijfelen.
Hij blijft haar aankijken.
“Zeg het Linde, vertel het nou maar, want ik zie dat iets je dwars zit.”
“Ik schaam me om het te vertellen,” fluistert ze met een blik op Jade.
“Dat is nergens voor nodig, mij kun je alles vertellen, dat weet je toch? Heb je stiekem een sigaret gerookt…? Nee…? In je broek geplast dan? Ook niet dus. Mm… Dan moet je het toch maar vertellen.
Hoe langer je wacht, hoe erger het lijkt.”
Jade zit op de grond met Woef.
“Wacht even…” zegt Koos tegen Linde.
Hij pakt Jade op en zet haar binnen voor de tv.
Woef trippelt mee naar binnen.
Dan trekt hij Linde naast zich op de bank onder de waranda.
Hij legt twee vingers onder haar kin.
“Kom er nou maar mee voor de dag, hoe erg kan het zijn? Wat is het ergste dat er gebeuren kan als je het vertelt?”
“Dat je bij mij weggaat.”
“Is het zó erg? Heb je een bank beroofd of iemand vermoord?”
Opeens valt zijn blik op de twee bekers die op tafel zijn blijven staan. De een is van Linde en op de andere zit lippenstift. Dus er is een vrouw op bezoek geweest die zijn Linde verdrietig heeft gemaakt.

“Wie is er vanmiddag bij jou geweest?” informeert hij dan.
Linde volgt zijn blik naar de tafel.
“Clarisse,”
“Juist… Wat had Clarisse te melden?” Koos kijkt nu ernstig.
“Ze zei…” Linde slikt een brok in haar keel weg. “Ze zei dat jij een affaire had met Carla. Dat jullie samen gezellige etentjes hadden in een leuk restaurant… Zij en Karel hebben jullie gezien… En je hebt haar gezoend…”

Op Koos zijn gezicht breekt een lach door. Ietwat grommend probeert hij nog een beginnende schaterlach in te houden, maar dan buldert zijn lach door de tuin.
“Och mijn liefste Linde, heb jij je daar zo naar over gevoeld? Ik weet dat ik woest aantrekkelijk ben, maar…” zegt hij zachtjes in haar oor. “dat ben ik alleen voor jou… en dat weet je best.”
Hij neemt haar gezicht tussen zijn handen en kust haar teder.

“Toen ik ging lunchen, kwam ik Carla tegen.
Je moet trouwens de hartelijke groeten van haar hebben. Wim en zij hebben een huis gekocht in Zelhem. Ze was heel blij en zat vol plannen en ideeën en ze wilde graag binnenkort langskomen om het er met jou over te hebben.
Ze hoopte dat mevrouw de binnenhuisarchitecte Linde haar misschien een goed idee aan de hand kon doen.
Ik ben blij voor ze en we hebben samen in de stad een broodje gegeten… enne… tja… ik heb haar gezoend…” Koos kijkt haar aan met pretlichtjes in zijn ogen. “Twee keer zelfs!”
Linde wil zich verontschuldigen. “Ik had geen minuut mogen denken..” begint ze.
“Helemaal mee eens!” knikt hij.
“En Linde… ze gaan trouwen!”
Verrast kijkt ze hem aan.
“Dat is geweldig nieuws! Dus Wim is eindelijk over de streep! Ik ben zó blij voor ze en ik zal Carla met plezier helpen.”
Ze staat op. Ze is helemaal opgelucht.
“Ik ga iets te eten maken, want je zult wel trek hebben.”
De volgende ochtend brengt Koos Jade naar school en vandaar gaat hij gelijk door naar Amsterdam.

Hij is nauwelijks vertrokken of Clarisse staat bij Linde aan de deur.
“Ik heb er vannacht nauwelijks van kunnen slapen,” doet ze meewarig.
“Ik heb zó met je te doen!”
Begerig naar nieuws vraagt ze: “Heb je hem geconfronteerd en heeft hij het toegegeven?”
“Hij vertelde dat ze gaan trouwen…” begint ze…
“Oh..” hijgt Clarisse, “ik moet even weg! Ik ben zo terug!”
Over haar schouder roept ze: “Ik bèn er voor je hoor!”
Onderweg komt ze Irene tegen: “Koos en Linde zijn uit elkaar!” maakt ze haar snel deelgenoot. “Sorry, maar ik moet even door.”
Ze stormt haar huis binnen, waar Karel aan het bellen is.
Het liefst zou ze hem zijn mobiel uit handen rukken, maar hij weet inmiddels hoe hij die moves van haar ontwijken kan.
“Druk dat weg!” roept ze opgewonden.
“Ogenblikje Koos, Clarisse komt net binnen.” hoort ze hem zeggen.
“Is dat Koos?” vraagt ze met een harde fluisterstem.
“Heeft hij je verteld dat hij met die Carla gaat trouwen?”
“Wat? Hoe kom je daar nu bij?” reageert Karel geïrriteerd.
“Nou… dat heeft Linde mij zelf verteld.”
Ze kijkt Karel aan met een blik van: Hier heb je niet van terug.
“Koos belt mij over het Padel. Er valt geregeld iemand uit en dan is het fijn als er een extra speler beschikbaar is.”
Dan wendt hij zich weer tot zijn telefoon en zegt afgemeten: “Koos, sorry hiervoor, ik bel je straks terug.”
Hij draait zijn stoel naar Clarisse en vliegt woest overeind.
“Waar ben jij verdomme mee bezig?” bijt hij haar toe.
“Je hoort soms half wat en je denkt dingen te zien en dan doe je zomaar allerlei aannames en gebruikt mij als referentiekader!
Ik ben daar helemaal klaar mee. Begrijp dat goed!”
Hij gaat weer zitten.
“Vanavond gaan wij naar Koos en Linde en dan bied jij je excuus aan.”
“Maar…”
“Niks te maren, je dòet het! Anders is er een ander stel uit deze buurt dat wèl uit elkaar gaat en dat zullen wij zijn. En niet een slap sorry, maar een behoorlijk excuus! Denk daaraan!”

Karel beent het huis uit en stapt in de auto.
Hij gaat een mooi boeket bloemen voor Linde uitzoeken en iets lekkers voor Koos. Dat maakt die idiote verdachtmakingen van Clarisse niet goed, maar toevallig weet hij dat Linde van bloemen houdt.

Als hij thuis komt denkt Clarisse heel even dat Karel spijt heeft en dat de bloemen voor haar zijn. Hij helpt haar gelijk uit de droom en plaatst haar terug in de realiteit.

Toch voelt hij zich op een bepaalde manier verantwoordelijk voor de situatie..
Het is hem de hele tien jaar van hun samenzijn al duidelijk dat Clarisse iets mankeert waar hij geen naam aan kan geven.
Zodra ze in gezelschap met meerdere mensen moet omgaan, blokkeert haar rede en neemt haar fantasie het over.
Ze heeft hulp nodig en het helpt niet als hij zijn boosheid over haar uitstort.
Vanavond gaan ze eerst naar Koos en Linde, dat zal hij niet te lang laten duren en daarna neemt hij haar mee naar huis om met haar te praten; hij zal haar uitleggen dat ze hulp nodig heeft.
Hij zal haar steunen en daarbij hoopt hij dat ze er op een goede manier uitkomen.

                                ————————–