Keuken

Anno 1999

Na vele jaren in onze prachtige authentieke Keppelse villa te hebben gewoond, besloten mijn man en ik, weliswaar met een dubbel gevoel, daarvan afscheid te nemen en te verkassen naar een kleiner huis. Wij hadden enige tijd daarvoor ons oog op een zonnig plekje laten vallen en gingen serieus aan de gang met de mogelijkheden. Op het perceel stonden een klein huis en een vervallen kapschuur. Het huis was niet geschikt om te verbouwen, omdat de ruimtes te klein waren. Bovendien wilden wij de woon- en slaapgedeeltes gelijkvloers. Mijn liefste wens was een ruime eetkeuken.
Ons nieuwe huis werd een klassiek landhuismodel en de kapschuur werd gerenoveerd. Mìjn grote wens, de ruime landhuiskeuken, zou gerealiseerd worden en dat idee maakte mij gelukkig. Praktisch elke dag was ik in onze toekomstige woning te vinden om de vinger aan de pols te houden en op te ruimen.
Ik ging een keuken uitzoeken en maakte een tekening voor de vloer. Ik wilde geen doorsnee vloer, maar iets dat naar mijn idee beter bij de gele keuken èn het huis paste. De vloer die ik bedacht bestond uit zwarte, dubbelhard gebakken tegeltjes, met in het middenstuk als het ware een geel tegeltapijt van zeshoekige gele tegels, aan elkaar gelegd met kleine witte vierkante steentjes. Daaromheen een smalle bruinrode rand en nog zo een
rand in het geel. Daarna komt de brede rand van schuin gelegde bruinrode en witte tegels en daaromheen nog een laatste strook bruinrood. Dat ging allemaal niet vanzelf, maar het kwam goed. Keuken goed, vloer goed…
Toen kwam de bijkeuken aan de beurt. De bijkeuken vloer moest worden doorgetrokken met de zwarte tegeltjes en ik had een kastenwand besteld in de kleur (schimmel)groen.
Onze noeste werkers aan het huis waren bang dat ik daarmee de fout inging en benaderden mijn man. Hij kwam die dag thuis met een kleurenwaaier en het advies dat de kastenwand in de bijkeuken beter geel kon zijn om zodoende bij de keuken te passen en als ik dat niet wilde, was het advies voor een houtkleur te kiezen… èn…in de bijkeukenvloer moest een stuk geel worden ingetegeld, net als in de keuken. Ik vroeg aan mijn man wiens idee dat was. Hij wist geen namen, maar het was o.a. een van de schilders.
“Wil die schilder met jou gaan samenwonen?” vroeg ik. Hij keek mij verbaasd aan. “Het is mooi als een vakman advies geeft als wij hem dat vragen,” ze ik. “Maar dit riekt naar inspraak, waar bemoeit die gast zich mee?” “Wil je het liever zo laten?” “Ja, je zult zien dat het straks heel mooi is.” “Prima, dan laten we het zo.” Hij legde de waaier weg.
De vloer bleef zwart en de groene kasten werden geplaatst. Omdat we een hond hadden lieten we de onderzijden van de bijkeukenwanden betegelen in zachtgeel en het was de bedoeling de muren boven de tegels in dezelfde kleur geel als de keuken te sauzen. Helaas begon de schilder weer mee te denken en toen ik de volgende dag bij het huis kwam, had hij de wanden boven die lichtgele tegels groen geschilderd. Het was geen gezicht en ik vroeg waarom hij niet gedaan had wat ik hem had opgedragen. Het klinkt ongelooflijk, maar hij wilde alsnog zijn gelijk halen omdat ik groene kasten had. Mijn man kwam op mijn verzoek kijken en wij waren het eens. Langzamerhand ergerde ik mij zo aan de bemoeizucht van die schilder dat ik tegen mijn man zei: “Ik wil dat hij het kosteloos overschildert. Als je dat gaat betalen dan ga ik van je scheiden!” “O… dan moet ik oppassen!” zei hij, maar zijn ogen lachten…
Hierna moesten nog een paar kleine verfdingetjes in de keuken anders. Ik bleef erbij staan en dat was maar goed ook. Ik wilde dat de muur boven de afzuigkap en de achterkant van dan schapjes een tintje lichter werden en dan was het goed. Onze eigengereide schilder merkte op: “Nou ga ik de hele keuken lichter maken, want dit vind ik geen gezicht.” “Geen sprake van! Weg uit mijn keuken!” brieste ik. Hij keek mij gemelijk aan en haalde zijn schouders op.
Al met al is het meeste goed gekomen. Ik heb weleens de neiging om mij vast te bijten in iets dat niet naar mijn zin is, maar volgens mijn man moet je bij zo’n groot project vooral kijken naar alles wat wel is goed gegaan!
Mijn man was een wijze man!